تبلیغات
مهندسین آینده ساز - بحران مد در معماری, بخش اول

مهندسین آینده ساز

فردایی آزاد برای مهندسین جوان

 

بحران مد در معماری,

ظریفی گفته است «ما ساختمان‌های‌‌مان را می‌سازیم و ساختمان‌های‌مان متقابلا، به ما شكل می‌دهند.» اگر با تامل به این گفته بنگریم و نیز نگاهی با تامل به چهره پر هیاهو و مملو از كار و زندگی و فعالیت شهر‌های‌مان بیندازیم پی می‌بریم كه معماری و ساختمان در شكل دادن به شهر و روابط مردم و دیگر مسائل اساسی در شهر نقش والا و پر اهمیتی را دارا هستند و اصولا، شكل ساختمان‌ها رابطه تنگی با نحوه تفكر، فرهنگ، اقلیم و مسائل اجتماعی، اقتصادی اقوام و ملیت‌ها دارد و به زبان دیگر از طریق معماری و ساختمان هویت فرهنگی و قومی هر ملت قابل تشخیص و تفكیك است. بر همین اساس معماری یك پدیده اجتماعی و فرهنگی است كه نشانگر نحوه تفكر و نوع زیست یك ملت است به عنوان مثال، معماری شهر‌های حاشیه كویر ایران تحت تاثیر حداقل دو عامل عمده، یكی شرایط اقلیمی و دیگری تفكر مذهبی، شكل خاص خود را دارد. بدین معنا كه ساختمان‌ها تظاهر به بیرون نداشته و شكل ساختمان در داخل و در حیاط مركزی شكوفا می‌شود كه این مساله در عرصه نخست به دلیل شرایط اقلیمی است كه كلا یك حجم بسته را طلب می‌كند و از سوی دیگر مذهب اسلام بر حفظ حریم‌ها و درون‌گرا بودن واحد مسكونی تاكید دارد. در حالی‌ كه در معماری قرون هفدهم و هجدهم اروپای غربی به ویژه در ایتالیا و اسپانیا ( معماری دوره بارك) تحت یك شرایط خاص مذهبی، سیاسی كه معروف به دوره ضد رفرم است ساختمان‌ها، خاصه بناهای مذهبی به شدت و به شكل اغراق‌آمیزی تظاهر به بیرون دارند و اصولا نمای ساختمانی در این دوره به عنوان یك المان تزیینی در بافت شهری مطرح می‌شود. در حال علاوه بر تاثیر‌پذیری معماری از مسائل محیط خود به این نكته نیز باید اشاره كرد كه ما در هر دوره تاریخی ساختمان‌ها را تنابع قانونمند‌های خاص آن دوره می‌بینیم و اعمال سلیقه‌های شخصی در شكل دادن به ساختمان تاثیر تعیین كننده‌ای نداشته است و ساختمان مطابق تعاریف و تئوری‌های شناخته شده و تجربه شده شكل می‌گرفته است. قرینه‌سازی، توازن، نظام، آهنگ و ریتم و هارمونی، تضاد و ابهام و كشش، نمادگرایی و تركییب خطوط و سطوح و احجام همه و همه از اصولی بودند كه بنابر مقتضیات و به عنوان ابزار هنرمند معمار، خلق یك اثر زیبا ممكن می‌شد و شكل نمای ساختمان‌ها نمونه مشخص دوره، سبك، منطقه و جغرافیا، اقلیم و فرهنگ مردم مختلف بوده كه به طور كلی می‌توان گفت مقوله معماری یك مقوله فرهنگی، اجتماعی است كه ریشه در فرهنگ گذشته هر سر‌زمین دارد و طبیعتا فرهنگ هر ملت مساله‌ای نیست كه بتوان در محدوده زمانی مشخص تغییرات عمده در آن اعمال كرد و فقط تحت شرایط خاص اجتماعی سیاسی و اقتصادی و در طی مرور زمان رفتارهای جدید فرهنگی قابل تشخیص است و به همین دلیل نیز در معماری ادوار گذشته این نكته بارز است كه هر دوره معماری به طور عموم مشخصات خاص آن دوره را داراست و تغییرات سبك‌های معماری به تدریج و در طی یك دوره انتقالی انجام می‌گرفته كه به هر حال سبك جدید نیز ریشه در سبك گذشته داشته و به هیچ وجه تابع تغییرات ناگهانی نبوده است. حال چنانچه بخواهیم معماری امروز ایران و یا به طور مشخص‌تر شهر تهران به عنوان مركز اشاعه و منبع تقلید معماری سایر نقاط كشور را مورد بررسی قرار داد، بدون شك باید نگاهی به روند شكل‌گیری شیوه‌های جدید ساختمان سازی دراین شهر داشت. تا زمان حكومت سلسله قاجاریه معماری ایرانی یك روند مشخص و منطقی مطابق تعاریفی كه ارایه شد را دارا بوده است. اما از اواسط این دوره و از زمانی كه تماس و ارتباط رجال و اشراف قاجار با اروپا بیشتر می‌شود رفته رفته تاثیر تقلید كور كورانه معماری اروپایی در معماری ایران ظاهر می‌شود كه البته در آغاز این مساله به كندی و به شكل تقلید عناصری از معماری غربی به خصوص در نمای ساختمان‌ها ظهور كرده و سپس در دوره رضاخان با عنوان مبارزه با عقب ماندگی و مدرنیزه كردن كشور، حضور معماری اروپایی نخست در ساختمان‌های اداری و رسمی و بعد از ورود اولین تحصیل كرده‌های فرنگی در سایر بناها به سرعت جانشین معماری سنتی شد. باید به این نكته اشاره كرد كه برخی از تیپولوژی‌های ساختمانی مانند ایستگاه‌های راه‌آهن و كارخانه‌های بزرگ، تا قبل از این در كشور وجود نداشته و طبیعتا این ساختمان‌ها كه محصول صنعت و صنعتی شدن بودند ناچار به تقلید از محل تولد صنعت یعنی كشورهای اروپایی در كشور ما شكل گرفته‌اند و زمینه‌ای برای ترویج نوع جدید اروپایی ساختمان‌سازی شدند. تقلید از معماری غربی به دو شیوه در ایران رایج شد. یكی شیوه معماری آكادمیك كه منبع آن كشور فرانسه و مدرسه معماری «پوزار» پاریس بود كه به معماری نئوكلاسیك یا نئوكلاسیسزم معروف است. در این شیوه معماران به دنبال تبعیت از اصول معماری گذشته اروپا یعنی معماری كلاسیك یونان و رم باستان بودند كه در اروپا این معماری بطور عموم نشانگر روحیه اشرافیت قدیمی و پایبندی به سنت‌هاست و در نهایت به دلیل وقار، عظمت و ایستائی آن، در دوران نظام‌های دیكتاتوری آلمان هیتلری، فاشیسم ایتالیایی و استالینسم روسی مبدل به معماری رسمی و دولتی می‌شود در ایران نیز به خصوص در دوره رضاخان كه تبلیغ روحیه ملی‌گرایی همراه با دیكتاتوری فردی حاكم بود، معماری نئوكلاسیك در ساختمان‌های رسمی به شكل ساده شده‌ای آغاز می‌شود. ساختمان‌های حجیم كه به خصوص در نما تاثیر ایستایی را القا می‌كند به عنوان مراكز رسمی و اداری كشور ساخته می‌شوند (كاخ دادگستری، ایستگاه راه‌آهن، دانشگاه تهران) و سپس متاثر از روحیه ملی‌گرایی در نمای ساختمان‌های دولتی و رسمی تلفیقی از معماری نئوكلاسیك غربی و معماری دوران پیش از اسلام ایران با الهام از معماری تخت جمشید و معماری ساسانی ظاهر می‌شود. نمای ساختمان شركت فرش ایران در خیابان فردوسی و عمارت شهربانی كه به طور مشخص در نمای آنها ستون‌های یونانی و رمی جای خود را به ستون‌های ایرانی با سرستون‌های تقلیدی تخت جمشید داده‌اند، نمونه‌های بارز این معماری‌اند حتی اولین دانشكده معماری ایران نیز با روش معماری آكادمیك و شیوه مدرسه بوزار پاریس شروع به كار كرد. شیوه دیگر كه به معماری مدرن موسوم است با ورود نخستین مهندسان ایرانی فارغ التحصیل دانشكده‌های اروپایی متداول شد. این مهندسان جوان كه به شدت متاثر از شیوه‌های معماری مدرن اروپا بودند روش‌های مدرن را در تهران تجربه و ترویج كردند. آنها با كارهای معماران كلاسیك و آكادمیك به شدت مخالف بودند و با ساختن تك بناها جلوه جدیدی از نمای معماری شهری را به نمایش گذاشتند. اولین نمونه‌های این معماری در تهران با عنوان هنرستان دختران و باشگاه افسران شروع و به تدریج با ساختن منازل مسكونی جدید در نقاط مختلف شهر، رشد یافت. نمای این ساختمان‌ها به كلی تازه و متفاوت با شیوه‌های معماری رایج ایرانی و حتی معماری نئوكلاسیك هستند. این ساختمان‌ها كم و بیش دارای ارزش‌های مشابه در تركیب نما و روش‌های زیبایی‌شناسی و به شدت متاثر از معماری موسوم به «راسیونالیسم» (معماری منطقی) اروپا هستند. جنبش «راسیونالیسم» اروپا جنبشی است در معماری كه جهت مبارزه با تفكرات قدیمی و كلاسیك و به دنبال ساده‌سازی و عملكرد‌گرایی و پاسخ به نیازهای جدید در رابطه با تحولات جدید ناشی از صنعتی شدن شكل گرفت. این معماری از لحاظ تناسبات برخلاف معماری نئوكلاسیك تابع مقیاس‌های انسانی است و این امر به خصوص در نمای ساختمان تابع مقیاس‌های موجود شهری است. در این معماری از تكنولوژی و مصالح جدید استفاده می‌شد. بسیاری از ساختمان‌ها در محلات مركزی تهران امروزی مانند خیابان‌های سعدی، حافظ، صبا، انقلاب، استاد نجات‌الهی (ویلا) و كوچه‌ها و خیابان‌های اطراف آنها به این شیوه ساخته شده‌اند. نمای این ساختمان‌ها اگر چه با معماری سنتی ایران غرابتی ندارد ولی به طور كلی حكایت از یك معماری منطقی و در عین حال ساده دارد كه به دلیل استفاده از روش‌های جدید ساختمانی و گریز از تجملات و تزیینات معمول، به سرعت مقبول می‌افتد اما در اثر استفاده از تكنیك اسكلت فلزی و ساده‌سازی، در سال‌های بعد كه رشد شهر‌ها سرعت یافته و نیاز به مسكن و تیپولوژی‌های مختلف ساختمانی افزایش می‌یابد، عاملی در جهت تخریب سیمای شهر تهران به وسیله سازندگان غیر حرفه‌ای می‌شود. در روش‌های معماری غیر مدرن، ساختمان از عناصر نسبتا پیچیده‌ای تشكیل می‌شد كه برای ارتباط و اتصال عناصر آن نیاز به آشنایی با ؟؟ و جزییات نسبتا پیچیده‌ای بود كه این كار فقط از عهده متخصصان فن كه تعداد آنها زیاد هم نبود، بر می‌آمد، در حالیكه اصولا یكی از اهداف معماری مدرن در رابطه با نیاز روز افزون ساختمان‌سازی در شهرها، استفاده از روش‌های ساده و فرآورده‌های صنعتی است كه بتوان با استفاده از این روش‌ها سرعت ساخت را افزایش داد. معماری مدرن اگرچه در این كار موفق به ارایه راه حل‌های مناسب شد ولی از طرف دیگر باعث شد كه استفاده از روش‌های ساده‌سازی هنر معماری را در اختیار افراد غیر متخصص قرار داده و در نتیجه با افزایش نیاز ساختمان، حضور افراد غیر متخصص در این حرفه افزایش یافته و هدف معماری مدرن كه ترویج هنر معماری به وسیله شیوه‌ها و تكنیك‌های صنعتی و جدید بود، در عمل به دست افراد غیر متخصص، به استفاده صرف از تكنیك مبدل شود. در حقیقت هنر معماری تبدیل به تكنیك ساختمان سازی و مفهوم هنر عملا از معماری حذف شد. معمار معروف و معاصر فرانسوی «لوكور بوزیه» می‌گوید: «معماری از تركیب یكسری احجام خالص هندسی تشكیل می‌شود و برای رسیدن به حقیقت در معماری باید به تركیب این احجام پرداخت.» وی اضافه می‌كند چنانچه در تركیب این احجام نگرش هنرمندانه وجود نداشته باشد این احجام به جعبه‌های خالی و بی‌تناسب تبدیل می‌شوند. در دوره پهلوی دوم شهرها به طور بی‌سابقه‌ای گسترش می‌یابند و تقریبا قریب به 80 تا 90 درصد از بناهای مسكونی در تهران توسط افراد غیر متخصص بنام بساز و بفروش طراحی و ساخته می‌شوند و هنر معماری مبدل به حرفه‌ای سود‌آور می‌شود كه نهایتا فرآیند این دوره در سطح فاجعه‌آمیزی سیمای شهری است خالی از هرگونه مفهوم معمارانه كه با رشد بی‌رویه‌اش یكی از زشت‌ترین مراكز جمعیتی را به معرض نمایش می‌گذارد. سال‌های 1340 تا 1357 را می‌توان اوج سقوط معماری در ایران به حساب آورد كه در این سال‌ها ساختمان‌های بساز و بفروش در ابعاد وسیعی بدون هیچگونه معیار و ضابطه‌ای چه در زمینه طراحی (پلان و نما) و چه در زمینه فنی و ایستایی ساخته می‌شوند و دامنه این وضعیت تاسف‌بار حتی به روستاها نیز كشیده شد. در این سال‌ها در دانشكده‌های معماری، معماری مدرن غربی به سرعت جایگزین معماری كلاسیك شده و دانشجویان از طریق مجلات معماری با شیوه‌های معماری مدرن آشنا شدند. جالب این‌كه در این سال‌ها همزمان و در كنار هم دو شیوه از معماری در شهر تهران مشاهده می‌شود. یكی شیوه ساخت و ساز‌های بی‌رویه معروف به بنائی ساز و دیگر ساختمان‌های معروف به مهندسی ساز، ساختمان‌های بنایی ساز اغلب در حاشیه شهر و مناطق در حال توسعه ساخته می‌شوند به علاوه با تخریب خانه‌های قدیمی به سرعت چهره محلات قدیمی تهران دگرگون می‌شود در این نوع بناها نمای ساختمان فاقد هر گونه نگرش هنری و زیبایی است. مواد و مصالح به كار رفته در بنا بسته به سلیقه شخصی از آجر و یا سنگ ساخته شده و در نمای ساختمان سادگی ابتذال گونه‌ای تركیب هجومی را به وجود می‌آورد. به خصوص در حاشیه رو به رشد شهر كه جمعیت مهاجر و تهی كیسه با تملك قطعه زمینی و با زحمت زیاد صاحب خانه می‌شدند، این وضعیت حزن آورتر بود. در بسیاری موارد نما بدون روكار رها می‌شد، پنجره‌ها در ابعاد و اندازه‌های بی‌تناسب و زمخت در هر كجا كه اقتضا می‌كرد همچون حفره‌های زشتی چشم را می‌آزردند. در مقابل این ساختمان‌ها معماران فارغ‌التحصیل دانشكده‌های داخلی و خارجی با بینش جدید، ساختمان را به صورت تركیب احجام طراحی كردند. هر مهندس معمار با دیدگاه خود احجام را تركیب كرده و نمای ساختمان نیز در حقیقت متاثر از تركیب همین احجام شكل می‌گرفتند. خانه‌های طبقات مرفه شهری و حتی ساختمان‌های عمومی مانند سینماها، جولانگاه آرشیتكت‌های مدرن بود كه در اكثر كارهای ایشان كه به تقلید معماری سال‌های 1920 تا 1960 اروپا و آمریكا ساخته می‌شدند، هیچگونه انسجام و تسلسل معماری وجود نداشت. بعد از انقلاب اسلامی روحیه ضد غرب‌زدگی و مبارزه با مظاهر فرهنگ غرب جو جدیدی را در فضای معماری مملكت به وجود می‌آورد كه گرایش به روش‌های سنتی معماری از نتایج این وضعیت جدید است. از طرف دیگر رشد جمعیت و هجوم مهاجرت همه جانبه به شهر‌های بزرگ و حاكم شدن مناسبات جدید اجتماعی، اقتصادی، عملا حركت جدید در جهت حفظ ارزش‌های معماری سنتی را با عدم موفقیت روبه‌رو كرد و در دانشكده‌های معماری نیز برخورد با معماری غربی بسیار سطحی و در خلاصه كلام در تقلید شیوه‌های مدرن معماری غرب خلاصه می‌شد؛ در حالیكه از مدت‌ها پیش كارشناسان معماری و شهر‌سازی در غربی پیامدهای فاجعه بار معماری صرفا عملكرد گرای خود را دریافته و به سرعت در صدد احیای ارزش‌های معماری و شهرسازی گذشته خود بر‌آمدند. از طرف دیگر گرایش به سمت معماری سنتی در میان معماران بعد از انقلاب در كشور بیشتر به صورت تقلید از معماری گذشته و تكرار فضاهای معماری سنتی انجام گرفت در حالیكه روابط شهر‌نشینی جدید، مناسبات اجتماعی و اقتصادی حاكم بر شهر‌های سنتی را به كلی دگرگون كرده و عملا استفاده از فضاهای معماری سنتی در شرایط جدید بی‌مفهوم بود. زیرا اصولا معماری تابع شرایط محیط خود شكل می‌گیرد و نیازهای اقتصادی، اجتماعی، اقلیمی و غیره است كه بر شكل معماری تاثیر می‌گذارد و طبیعتا بدون در نظر گرفتن نیازهای جدید شهر‌نشینی و روابط زاییده از صنعتی شدن نخواهیم توانست فضاهای معماری و شهری خود را صرفا مطابق الگوهای ذهنی سازمان‌دهی كرد. و در عمل نیز این شیوه ناموفق و در موارد بسیاری منجر به یك حركت ضد ارزشی شد. به این معنا كه در سال‌های اخیر با شیوه‌های جدیدی كه از معماری به خصوص در سطح شهر تهران مواجه هستیم كه این شیوه‌ها اغلب متاثر از جنبشی است كه در جهت مقابله با معماری مدرن در اروپا آغاز شده و به «پست مدرنیزم» مشهور است. عده‌ای از معماران تحصیل كرده ما نیز در جهت احیای معماری سنتی، ناآگاهانه به دنباله‌روی از این شیوه جدید كشیده شدند. معماری «پست مدرنیزم در حقیقت زاییده سیستم اقتصادی اجتماعی بعد از جنگ در اروپاست كه در آن بورژوازی به قدرت رسیده و تنوع‌پرست رویای بازگشت به دوران شكوهمند اشرافیت را در معماری دنبال می‌كند از این رو با دیدگاه‌های ساده و سری‌سازی معماری مدرن كه خروج دیدگاه‌های سوسیالیستی است به مقابله برمی‌خیزد. عدم شناخت جریانات معماری غربی مقابله با جو غرب‌زدگی در دانشكده‌های معماری بعد از انقلاب در كشور را بدامان تقلید از پست مدرنیزم می‌اندازد و این معماری جدید كه بیشتر در نمای ساختمان‌ها متجلی می‌شود، به مذاق عده‌ای نوكیسه خوش می‌نشیند و هرج و مرج حاكم بر معماری و مسكن در سال‌های اخیر نیز بر این روند دامن زده و نتیجه آن فرمالیزم، تنوع‌پرستی، بی‌هویتی و فرهنگ مدپرستی است كه رفته رفته بر معماری كشور سایه می‌افكند. یك بررسی اجمالی از روند ساختمان‌سازی در تهران با توجه به بناهای ساخته شده طی 35 سال گذشته تا امروز حاكی از جانشینی فرهنگی مد در معماری این شهر است. از حدود 35 سال پیش تاكنون كاربرد انواع سنگ‌نما از مشخصات مرغوبیت در بنا قلمداد می‌شد. اما به یك باره مد استفاده از آجرنما و به خصوص آجر سه سانتی همه‌گیر شد كه نوع مهندسی‌ساز این نوع بناها در یك دوره تقلید مشخصی از پست مدرنیزم است كه در مواردی نیز عناصری از نماهای معماری سنتی در آنها به چشم می‌خورد. در این گیر و دار استفاده كسالت‌بار از آجر سه سانتی در نما از یك طرف و شیوع تب گرایشات به تاریخ در معماری غرب از طرف دیگر، در آرشیتكت‌های ایرانی بالا گرفت و تهران شاهد ظهور معماری جدید شد كه در آن سیمان ابزار خورده به سبك و سیاق كلاسیسیرم اروپایی به كار گرفته می‌شد. در این شیوه كه اوج ابتذال پست مدرنیزم می‌باشد معماران ایرانی به صورت‌های هجوآمیزی معماری كلاسیك اروپا را تقلید كردند. عناصری از قبیل ستون‌ها یونانی و طاق‌ها و قرنیزهای كار شده رومی كه نشانه‌های تقلید ناآگاهانه از كارهای معمار معروف دوران رنسانس ایتالیا «آندره پلادیو» می‌باشد. سیمای معماری مد را به عرصه نمایش می‌گذارد. در این میان هم‌زمان با رونق كسب و كار بازار ساختمان و مسكن، سودجویان و بساز و بفروش‌ها هم از معركه عقب نمانده و آنها نیز به نوبه خود فرآورده‌های جدید مهندسان معمار را با حذف و اضافات بازارپسندانه به عرصه نمایش می‌گذارند و سپس در هر كوچه و پس كوچه هر جا كه ساختمان جدیدی ساخته می‌شد نام‌نمای «لندنی» یا به عبارتی نمای «رمی» نشانه مرغوبیت كالاست و تازه این آغاز راه بود. چرا كه فرهنگ مد عمیقا ارزش‌های جامعه را تسخیر كرده و طبیعی است راه‌آورد آن مدهای جدید دیگری خواهد بود. اخیرا چندی است كه ما در سطح شهر تهران با شیوه‌های جدید دیگری مواجه می‌شویم كه شاید نام مناسبی هنوز برای آن وارد نشده، «نئومدرنیزم» و «دی كانستر اكتیویزم» شروع حركت‌های جدیدی است كه حاكی از شیوع بی‌دغدغه فرهنگ مد و بیماری تنوع‌پرستی است. در اینجا اشاره به این مطلب ضروری است كه اصولا كلمه مد خود به خود در اذهان موضوع تظاهر و آراستن و به نمایش گذاردن ظاهر را تداعی می‌نماید و اتفاقا تمام شیوه‌های نام برده شده نیز بر این مساله یعنی آرایش ظاهری ساختمان تاكید دارند.

صفحات جانبی

سلام به وبلاگ مهندسین آینده ساز خوش آمدید "شما میتوانید مقالات مربوط به رشته های عمران و معماری را از این وبلاگ دریافت کنید. همچنین شما می توانید برای دیدن نمونه کارای ماکت سازی به قسمت مربوط مراجعه نمائید"
سلام با شرکت در نظر سنجی ما را در ساخت یک وبلاگ ایده آل خود یاری کنید
ccxg2ry69w3kgps6pwe.jpg شمادوستان می توانید مطالبی که می خواهید در این وبلاگ باشد را برای ما مطرح کنید تا درصورت موجود بودن در آرشیو آن را در وب بگذاریم با تشکر از شما میثم دمی "

اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِیِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی كُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً

خدمات وبلاگ نویسان جوان

Bahar-20 بهاربیست





Powered by WebGozar


آخرین پست ها


نویسندگان


نظرسنجی

  • کدام یک از موضوع های این وبلاگ برای شما جذابتر بوده ؟






آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

اَبر برچسبها


]چاپ یاداشت

كدهای جاوا وبلاگ

قالب وبلاگ

Google

در این وبلاگ
در كل اینترنت /font>
blog
Check Page Rank of any web site pages instantly:
This free page rank checking tool is powered by Page Rank Checker service

سلام دوستان از بازیدتان کمال تشکر را دارم <--Best Codes By WwW.Javacode.Persiangig.com\Please Dont Delete this Line> Add to Favorites <--Best Codes By WwW.Javacode.Persiangig.com\Please Dont Delete this Line> آپلود عکس